Jastrzębie-Zdrój: Spotkanie z Krzysztofem Wielickim w Bibliotece Głównej — o górach, szczęściu i życiu

Tłumy w bibliotece i transmisja na żywo

Frekwencja przerosła oczekiwania organizatorów. Ponad 200 osób nie zmieściło się w jednej sali. Aby każdy mógł uczestniczyć w spotkaniu, przygotowano transmisję na żywo do dodatkowego pomieszczenia. Publiczność była skupiona. Atmosfera — żywa i pełna uwagi.

Opowieści o górach, szczęściu i codzienności

Centralnym punktem wieczoru była autorska prezentacja Wielickiego, zatytułowana „Podróże wzbogacają. Dystans do rzeczy i ludzi, biedy, pieniędzy, życia i śmierci”. W wystąpieniu himalaista dużo miejsca poświęcił tematowi szczęścia, podkreślając, że każdy rozumie je inaczej, a w górach często zależy ono od drobnych, nieprzewidywalnych zdarzeń. Było wzruszająco. Było też zabawnie.

Wielicki dzielił się anegdotami o spontanicznych decyzjach decydujących o sukcesie wypraw. Opisywał codzienne trudy na wysokości — nawet wrzątek nie wrze tak, jak powinien. Z humorem wspominał, że zwykły ser Gouda stał się, jak żartował, pierwszym w historii alpinizmu przykładem lokowania produktu. Nie zabrakło też poruszających wspomnień o przyjaciołach, którzy zginęli podczas wypraw — te fragmenty spotkania były szczególnie mocne.

Sukcesy, refleksje i ulubione szczyty

Wielicki przypomniał swoje najważniejsze dokonania. Zdobył wszystkie czternaście ośmiotysięczników, co uczyniło go piątym człowiekiem, który tego dokonał. Wspomniał też o udziale w dziesięciu kluczowych wyprawach, w tym pierwszych zimowych wejściach na Mount Everest, Kanczendzongę i Lhotse. Mimo imponującego dorobku mówił z dystansem: „Nie jestem legendą. Jestem szczęściarzem. Legendą była Wanda Rutkiewicz”.

Za jedną z ulubionych gór uznał Nanga Parbat, choć kosztowała go wiele. Wśród tatrzańskich szczytów najwyżej ceni Kazalnicę. Wielicki kilkakrotnie podkreślił, że dla pasji gotów był rezygnować. Jak mówił, jeśli ktoś czegoś naprawdę pragnie, zawsze znajdzie sposób, by tę pasję zrealizować.

Spotkanie w Jastrzębiu-Zdroju okazało się wyjątkowe pod względem frekwencji i atmosfery. Publiczność — choć rozdzielona na dwie sale — była zasłuchana w opowieści łączące pasję, humor i życiową mądrość.