Knurów: Choroba niebieskiego języka wykryta u owiec
1 grudnia 2025 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał rozporządzenie zmieniające zasady postępowania w związku z chorobą niebieskiego języka. W efekcie cały teren województwa śląskiego został wyznaczony jako obszar, na którym występuje ta choroba lub istnieje jej zagrożenie.
Najważniejsze informacje:
- Całe województwo śląskie uznane za obszar występowania lub zagrożenia chorobą.
- Zalecane środki ochronne: obserwacja zwierząt, unikanie zakupu bez świadectwa zdrowia, zwalczanie owadów w obiektach inwentarskich.
- Okres wylegania 60–80 dni — objawy u bydła mogą pojawić się dopiero po długim czasie.
Co zmienia rozporządzenie?
Rozporządzenie ministra wprowadza klasyfikację całego województwa śląskiego jako obszar objęty chorobą lub zagrożony jej wystąpieniem. Dokument ten został ogłoszony 1 grudnia 2025 r. i dotyczy środków zapobiegawczych i kontrolnych obowiązujących na tym obszarze. Dla hodowców oznacza to zwiększoną odpowiedzialność i konieczność stosowania określonych zasad bioasekuracji.
Jak chronić zwierzęta w gospodarstwie?
W rozporządzeniu wskazano konkretne działania, które mają zmniejszyć ryzyko wprowadzenia i rozprzestrzeniania się wirusa. Do najważniejszych należą:
- zwiększenie czujności i codziennej obserwacji zwierząt;
- unikanie zakupu zwierząt z niewiadomego źródła — tylko ze świadectwem zdrowia;
- zapewnienie okresowych wizyt lekarza weterynarii w gospodarstwie;
- zwalczanie owadów w pomieszczeniach inwentarskich, w których przebywają zwierzęta;
- w przypadku podejrzenia choroby — niezwłoczne zgłoszenie do powiatowego lekarza weterynarii bezpośrednio lub za pośrednictwem lekarza weterynarii opiekującego się gospodarstwem albo wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
Czym jest choroba i jak się przenosi?
Choroba niebieskiego języka (Bluetongue) to zakaźna choroba przeżuwaczy, zarówno domowych, jak i dzikich. Chorują m.in. bydło, owce i kozy oraz sarny, jelenie, łosie czy inne gatunki dzikich i egzotycznych zwierząt.
Wirus należy do rodzaju Orbivirus (Reoviridae). Zwierzęta nie zarażają się bezpośrednio od siebie. Do przenoszenia dochodzi głównie przez owady kłująco‑ssące z rzędu muchówek, kuczmany (Culicoides), a także przez krew lub nasienie.
Bydło zakaża się częściej niż owce, choć u bydła choroba przebiega zwykle łagodniej. Po przechorowaniu bydło może stać się nosicielem wirusa i przyczyniać się do jego przenoszenia przez kuczmany. Istotny jest długi okres wylegania 60–80 dni, co oznacza, że objawy kliniczne mogą pojawić się dopiero po wielu tygodniach.
Jak rozpoznać chorobę?
Jeżeli choroba się ujawni, można zaobserwować kilka charakterystycznych objawów. Do najczęściej wymienianych należą:
- gorączka;
- śliniotok;
- zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej jamy ustnej;
- owrzodzenie opuszki zębowej i czasem końca języka;
- zapalenie koronki i tworzywa racic, prowadzące do kulawizny.
Więcej informacji można znaleźć w oficjalnym komunikacie Głównego Lekarza Weterynarii: Komunikat Głównego Lekarza Weterynarii.
Komentarze (0)