Największa galeria sztuki współczesnej w regionie — BWA Katowice

Od powojennych początków do nowego pawilonu

Instytucja, która dziś znana jest jako Galeria Sztuki Współczesnej BWA, zaczęła działalność jako delegatura Biura Wystaw Artystycznych. Pierwsza siedziba mieściła się przy ulicy Dworcowej 13. Powstanie delegatury 1 sierpnia 1949 roku odpowiadało ówczesnym wzorcom promocji sztuki w Polsce.

W pierwszych latach dominowały wystawy lokalnych autorów oraz ekspozycje o tematyce agitacyjnej — przykładem są pokazy zatytułowane m.in. „Praca i pokój” (1950), „Lenin i Stalin w dobie rewolucji październikowej” (1952) czy „Stalingrad wczoraj i dziś” (1953). Dopiero od połowy lat 50. podjęto działania zmierzające do przełamania schematów realizmu socjalistycznego.

Architektura i symbolika miejsca

W 1966 roku miasto wskazało lokalizację pod budowę nowego pawilonu przy obecnej Alei Korfantego. Projekt autorstwa Stanisława Kwaśniewicza oraz rzeźbiarskie elementy zaprojektowane przez Jerzego Egona Kwiatkowskiego miały podkreślić nowatorski charakter instytucji. Budowę zakończono i obiekt otworzono w 1972 roku.

Budynek był projektowany z myślą o wrażeniu luksusu. Do jego wykonania używano materiałów trudno dostępnych. Dziś pawilon stanowi rozpoznawalny znak śródmieścia Katowic i, jak czytamy na oficjalnej stronie Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach, ma dużą wartość artystyczną i historyczną.

Wydarzenia i program wystawienniczy

W programie Galerii od początku znalazły się cykliczne przeglądy grafiki i plakatu. Już przy otwarciu nowego budynku zorganizowano Integrafię oraz Biennale Plakatu Polskiego. Oba wydarzenia wpisały się trwale w kalendarz instytucji.

W kolejnych latach pojawiły się kolejne przeglądy i spotkania: Triennale Grafiki Polskiej (od 1991) oraz Międzynarodowe Spotkania Sztuki (od 1997). Galeria prezentowała zarówno prace uznanych twórców, jak i młodych artystów, w tym prace dyplomowe studentów Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.

Do ważniejszych wystaw kuratorskich zaliczono m.in. projekty: „Pustynna burza” (1994), „Sztuka mediacji energetycznych” (1995), „Poliptyk” (1998), „Katowicki Underground Artystyczny po 1953 roku” (2003) oraz „Labirynt pamięci. Oblicza zła 1939—2009” (2009). W 2008 roku zmieniono formalny status instytucji na Galerię Sztuki Współczesnej BWA.

Edukacja i działania dla publiczności

BWA prowadzi szeroką ofertę edukacyjną. To wykłady, warsztaty i spotkania dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Celem jest przełamanie stereotypu, że sztuka współczesna jest niezrozumiała.

Zajęcia opierają się na swobodnym poznawaniu wystaw i kierowaniu się własnymi odczuciami. Dla dorosłych organizowane są warsztaty malarstwa akrylowego, warsztaty ceramiczne oraz spotkania „Klubu Sztuki”, gdzie uczestnicy poznają techniki zdobienia i projektowania wnętrz.

Informacje praktyczne

Galeria dysponuje blisko 800 m kw. przestrzeni wystawienniczej, co plasuje ją w gronie największych instytucji tego typu w Polsce. Oferta wystawiennicza jest otwarta na różne zjawiska w sztuce wizualnej, bez sztywnych ograniczeń gatunkowych.

Gdzie zobaczyć zdjęcia i więcej informacji

Zdjęcie główne galerii dostępne jest w repozytorium Wikimedia Commons. Zdjęcie w Wikimedia Commons.