Siedzący tryb życia u dzieci szkodzi postawie — jak temu zapobiec?
Coraz więcej dzieci prowadzi siedzący tryb życia, co według fizjoterapeutki Karoliny Świątek ze Szpitala Lux Med w Krakowie odbija się na ich postawie ciała. Problemy widoczne są w przyjęciu niewłaściwych krzywizn kręgosłupa, wysuniętej do przodu szyi oraz braku ruchu podczas przerw szkolnych.
Najważniejsze informacje:
- Przerwy po 45 minut w ławkach sprzyjają długotrwałemu siedzeniu bez ruchu.
- Nastolatki, zwłaszcza chłopcy w siódmej i ósmej klasie, są szczególnie narażeni na zaburzenia postawy podczas szybkiego wzrostu.
- Proste zmiany: ustawienie miednicy, podparcie stóp, myszka pionowa i regulowane biurko pomagają zmniejszyć obciążenia.
Jak siedzieć, by nie szkodzić kręgosłupowi
Karolina Świątek tłumaczy, że prawidłowa pozycja przy biurku zaczyna się od miednicy. Dziecko powinno siedzieć na guzach kulszowych, co zapewnia neutralne ustawienie miednicy i sprzyja prawidłowemu ustawieniu odcinków lędźwiowego, piersiowego i szyjnego. Dobre wsparcie oznacza dosunięcie się do końca krzesła i oparcie całego ciała. Nogi i ręce powinny tworzyć kąty bliskie prostym, a stopy dotykać podłogi lub być oparte na podnóżku.
Co się dzieje, gdy dzieci za długo siedzą
Fizjoterapeutka obserwuje u dzieci częste odchylenia: szyja w protrakcji (wysunięcie do przodu), silnie zarysowany odcinek piersiowy lub odwrotnie — zbyt płaskie plecy. Brak spontanicznego ruchu — spacerów, jazdy na rowerze czy rolek — prowadzi do osłabienia mięśni posturalnych. Najgorzej jest u nastolatków podczas intensywnego wzrostu kostnego; szczególnie u chłopców w siódmej i ósmej klasie meble szkolne mogą być za małe i uniemożliwiać komfortowe ustawienie.
Ruch w przerwach i proste ćwiczenia
Świątek zwraca uwagę, że na przerwach wiele dzieci siedzi w klasach lub przy ścianach korytarzy z telefonami w ręku. Zamiast tego powinni choć trochę pochodzić. Nawet krótki zestaw ogólnorozwojowy przynosi korzyść — na przykład po 10 przysiadów i pajacyków poprawia się krążenie i „restartuje” układ nerwowy. W krajach skandynawskich dzieci biegają na dworze niezależnie od pogody; u nas trzeba szukać alternatyw, które zaspokoją potrzebę ruchu, zachowując bezpieczeństwo.
Wyposażenie i ergonomia pracy przy komputerze
Przy urządzaniu miejsca do nauki warto zadbać, by dziecko mogło wsunąć krzesło pod stół i oprzeć łokcie na blacie. Zbyt niskie biurko zmusza do pochylania, a zbyt wysokie krzesło powoduje zwisające stopy. Rozwiązaniem jest regulowane biurko, które „rośnie” razem z dzieckiem i pozwala pracować także na stojąco. Przy pracy na komputerze warto rozważyć myszkę pionową — joystickowy kształt zmienia rozkład napięcia w kończynie górnej i odciąża nadgarstek.
Jak przypominać o prawidłowej postawie
Zamiast ciągłego polecenia „nie garb się”, lepiej stosować delikatne przypomnienia: „podeprzyj się”, „wsuń miednicę do końca krzesła”. Fizjoterapeutka sugeruje także drobną korekcję dotykiem — pamięć mięśniowa szybko reaguje i ciało się prostuje. Najważniejsze jest wyrobienie nawyku okresowego poprawiania pozycji i stosowanie ergonomicznych rozwiązań, które odciążą ciało podczas długiego siedzenia.
Komentarze (0)